امشب

ﺍﻣﺸﺐ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯿﻪ ﺍﻭﻥ ﻻ‌ﻣﺼﺒﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﺭﻓﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻧﺮﻓﺘﻪ !!!
ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯽ ﺍﻭﻧﯿﮑﻪ ﺗﺎ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻮﺩ… ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻮﺩ… ﺭﻭﯾﺎ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺷﺪ… ﺑﻐﺾ ﺷﺪ… ﺩﺭﺩ ﺷﺪ… ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺷﺪ…
ﺑﻪ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯿﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﺑﻮﺩﻧﺸﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ…
ﺳﻼ‌ﻣﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﺑﯽ ﻣﻌﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺎ ﭘﯿﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﺶ ﺍﻣﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯﻡ ﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩ !سلامتی

/ 2 نظر / 26 بازدید
hesam

[گل]زندگی کوچه ای به روی اقاقی ها بود که گل سرسبدش آنجا بود.زندگی آری همان بود[گل]

مهندس احمدی

سلام بسيار جالب توجه بود به ما هم سری بزنيد خوشحال میشوم